PSI BLOG

Solidna porcja eksperckiej wiedzy o psach, którą dzielą się z nami najlepsi specjaliści – dietetycy i weterynarze.

dogway pies husky blog
16 maja 2019

NAJPOPULARNIEJSZE CHOROBY PSÓW


Na co chorują nasze kochane psiaki, co im najczęściej dolega, co doskwiera, na co się uskarżają?

Psy, podobnie jak ludzie, chorują częściej, albo rzadziej. U psów pojawia się bardzo wiele schorzeń chorobowych występujących również u nas ludzi, możliwe więc jest: zapalenie płuc, nowotwory, problemy z układem kostnym, pokarmowym i oddechowym oraz wszelkiego rodzaju alergie w ostatnim czasie niesłychanie popularne.

Alergia to odpowiedź organizmu na otaczające go alergeny – substancje wywołujące uczulenie u niektórych osób czy zwierząt. Alergenami mogą być np. pyłki roślin, rośliny wiatropylne i owadopylne. Nasze psy reagują na alergię inaczej niż my. U człowieka przeważają astmatyczne objawy alergii, natomiast u psów dermatologiczne, przeważnie są to silne zaczerwienienie skóry i grudki na ciele zwłaszcza na głowie, uszach i wargach. Stan ten może również objąć skórę brzucha, boki ciała i miejsca między palcami. Oprócz pyłków niebezpieczne są roztocza, żywiące się martwym naskórkiem ludzi i zwierząt. Zdarza się że uczulać mogą też niektóre obroże metalowe i przeciw pchłom.

Leczenie tego schorzenia polega przede wszystkim na eliminacji z otoczenia zwierzęcia w miarę możliwości alergenów, czyli substancji odpowiedzialnych za jej wystąpienie. Dlatego najpierw trzeba ustalić jej przyczynę.

Skoro wiosna, lato, spacery, las to borelioza. Według statystyk, co trzeci kleszcz jest nosicielem boreliozy. Chyba żadne choroby psów nie są tak podstępne, jak te wywołane przez kleszcze. Objawy boreliozy mogą pojawić się nawet po 2.5 miesiącach po ataku kleszcza. Jakie są najczęstsze objawy boreliozy u psów? Pierwsze to znaczne pogorszenie nastroju u psa, brak apetytu, wysoka gorączka, możliwa padaczka, paraliż kończyn, zapalenie wątroby i nerek. Dlatego po każdym spacerze nawet po parku w mieście musimy psa dokładnie obejrzeć, przejrzeć sierść szczególnie w okolicy szyi.

Nosówka to choroba, którą wywołuje bardzo agresywny wirus CDV Canine Distemper Virus, który w wysokiej temperaturze ginie szybko, czasami nawet po kilku minutach, natomiast  w chłodzie może żyć nawet tygodniami. Nosówka jest wysoce zaraźliwa, psy chore powinny podlegać ścisłej kwarantannie. Objawy często są niewyraźne, niekiedy występuje jedynie osowiałość i podwyższona temperatura, krótko, rzadko kilka-kilkanaście godzin, typowymi objawami jest wysięk z nosa i spojówek oraz brak apetytu. Nosówka pojawia się w kilku ,,odsłonach‘’ i może być między innymi:

Płucna –  z objawami zapalenia płuc i wysiękiem z nosa i oczu;

Jelitowo-żołądkowa – czyli biegunka, wymioty, objawy zapalenia jelit, uważajmy żeby dostarczyć dużo wody, żeby pies się nie odwodnił;

Nerwowa – pies ma wtedy kłopot z chodzeniem, mogą również wystąpić tiki, nietrzymanie moczu, czy nerwowe porażenie kończyn;

Oczna – to występujące ostre zapalenie spojówki często z chorą wrzodziejącą rogówką;

Skórna – gdzie na skórze brzucha czy uszu pojawiają się ropne pęcherze po pewnym czasie pękające lub po czasie zrogowaciałe;

Choroba twardej łapy – to również postać nosówki, objawiająca się stwardnieniem skóry na opuszkach łap i lusterku nosa, skóra przypomina wtedy właśnie twardą łapę.

Zapobieganie nosówce to szczególnie u szczeniąt szczepienia ochronne i unikanie kontaktu z chorym zwierzęciem.

Kolejna choroba to Parwowiroza inaczej nazywana psim tyfusem, gdzie początkowo pies wydaje się apatyczny i nie ma zmniejszony apetyt, kolejno dochodzą objawy takie jak: brak pragnienia, biegunki i wymioty, w dalszym stadium w kale pojawia się krew. Choroba ta najczęściej występuje u małych psów, najczęściej do szóstego miesiąca życia. Zalecane szczepienia u szczeniaków mogą uchronić naszego pupila od śmierci, unikajmy również kontaktu z chorym psem. Wirus jest przenoszony przez kontakt z zarażonym osobnikiem.

Padaczka – to również choroba psia i ludzka, wywołująca u nas ludzi przykry widok, gdy nasz ukochany pies nagle dostaje ataku drgawek i wygląda to naprawdę niebezpiecznie. Lekarze badający tę chorobę diagnozują przyczynę w zaburzeniu równowagi pomiędzy procesami hamowania i pobudzania w mózgu. Atak padaczkowy jest niekontrolowany i bardzo gwałtowny. Występują dwa rodzaje padaczek: pierwotna inaczej idiopatyczna raczej opisywana jako wrodzona i uwarunkowana genetycznie, oraz padaczka wtórna inaczej zwana objawową. Ta choroba zalicza się do chorób przewlekłych i podawanie leków raczej trwa od czasu diagnozy do końca życia. Celem leczenia jest całkowite wyeliminowanie napadów drgawkowych, niebezpiecznych dla naszego pupila. W niektórych przypadkach nie jest to możliwe i jako powodzenie terapii uważa się już samo zmniejszenie nasilenia i cykliczności  ataków. Jedynie konsekwentne i systematyczne podawanie leków spowoduje osiągnięcie pożądanego efektu.

Zakaźne zapalenie tchawicy i oskrzeli, inaczej Kaszel Kenelowy – choroba gorączkowa układu oddechowego, z tzw. suchym i męczącym kaszlem, krztuszeniem się, odruchem wymiotnym, powiększonymi migdałkami i gorączką. Jest przenoszona droga kropelkową Kaszel Kenelowy przenoszony jest drogą kropelkową, dlatego szczególnie narażone na tą chorobę są większe środowiska psów np. hodowle, wystawy, schroniska, hotele, szkolenia. Choroba trwa 7-14 dni. Zdarza się, że samoistnie ustąpi, jeśli nie przejdzie w stan przewlekłego zapalenia oskrzeli, objawiającego się długotrwałym kaszlem. Są powszechnie stosowane szczepionki, warto i przeciw tej chorobie zaszczepić naszego małego milusińskiego.

Skręt żołądka to przypadłość, która występuje najczęściej godzinę po jedzeniu. Jeżeli po tym czasie zaobserwujemy jakikolwiek z objawów: dyszenie, odbijanie się gazów, odruch wymiotny, ślinienie się, wylizywanie, opuchnięcia, twardość brzucha, przyspieszone bicie serca, nie bagatelizujmy i udajmy się do lekarza weterynarii. Takie objawy towarzyszą skrętowi żołądka i są bardzo bolesne dla psa, a główną metodą leczenia będzie operacja… Do skrętu dochodzi wtedy, gdy przepełniony gazami i jedzeniem żołądek obraca się wokół swojej osi, a gazy i treść żołądkowa nie mają możliwości odpływu. Skutkuje to tym, że pies ma wtedy duże kłopoty z oddychaniem i krążeniem krwi, opada z sił. Częściej to schorzenie dopada większych ras dlatego, że ich klatka piersiowa jest głęboka i pojemna.

Wścieklizna – to bardzo niebezpieczna dla psów i ludzi, nieuleczalna choroba wywołana przez wirus, zakażenie następuje przez kontakt z chorym osobnikiem i przez jego ślinę. Pierwsze objawy uwidaczniają się w okresie 14-60 dni od zakażenia. Objawy są widoczne dość wyraźnie ponieważ pies zachowuje się czasami nawet agresywnie, ślini się, może stracić świadomość, często połyka przedmioty niejadalne, nie pije wody, częsty jest również wytrzeszcz oczu i zapadnięta szczęka. Wirus może pochodzić od bezdomnych kotów i zakażonych dzikich zwierząt. Wścieklizna jest chorobą nieuleczalną, w Polsce natomiast od 1961 roku istnieje obowiązek szczepienia wszystkich psów p/wściekliźnie – które ukończyły ósmy tydzień życia, a pies który pogryzł człowieka, zawsze zostaje poddany dziesięciodniowej kwarantannie.

Problemy z poruszaniem się – w tym schorzeniu znacznie odgrywa rasa, wiek, wielkość i uwarunkowania genetyczne. Niektóre rasy psów są bardziej od innych narażone na zachorowania np. na dysplazję stawów biodrowych, łokciowych, zwichnięcie rzepki i podobne schorzenia związane z ruchem.

Kłopoty z poruszaniem z reguły nasilają się, kiedy pies osiąga wiek starczy. Trudności w poruszaniu i bolesność z nią związana mogą być dokuczliwe dla zwierząt, także sami opiekunowie mogą odczuć inne niż dotychczas zachowanie jak nieposłuszeństwo, zniechęcenie czasami odbierane jako lenistwo. Niestety ruch sprawia ból i powoduje dyskomfort, czasami mały spacer może być dla psa bardzo uciążliwy. Przykładem może być pies rasy owczarek niemiecki, z uwagi na uwarunkowania genetyczne i rasowe oraz wiek, jest szczególnie podatny i narażony na zmiany artretyczne w stawach biodrowych. Pozostałe schorzenia, które powodują problemy z chodzeniem to również: hypotyroidyzm, stwardnienie rozsiane, hypoglikemia oraz choroba Cushinga, choroby te są bardzo często wspólne dla wszystkich ras.

Brak apetytu, czy wręcz jadłowstręt – jeśli nasz ukochany chwilowo wstrzymuje się od jedzenia, nie wykazuje radości na widok pełnej miski, nie jest to nic złego czy niepokojącego. Jeśli natomiast ten stanu braku apetytu trwa dłużej i przez 2-3 dni ten stan się utrzymuje, powinniśmy interweniować, regularnie mierzyć temperaturę oraz podawać zwiększoną ilość wody, możemy ją delikatnie posłodzić cukrem gronowym, ważne żebyśmy nie podawali pod żadną postacią mleka. Nawet jeżeli pies nie ma gorączki, istnieje podejrzenie, że zatruł się czymś i wtedy potrzebna jest pomoc lekarza weterynarii.

Zarobaczenie – jedynie regularne odrobaczanie szczeniąt i dorosłych psów pozwala zwiększyć odporność na choroby wirusowe i bakteryjne. Szczenięta odrobaczamy w wieku 6-8 tygodni i kolejno  w 4 i 8 miesiącu życia. Jeśli nasz pies został zarobaczony, szczepienia ochronne nie przynoszą oczekiwanych efektów. Żeby nie dopuścić do zarobaczenia, musimy regularnie odrobaczać naszego  psa. Jakie objawy powinny nas zaniepokoić? Uwaga na spadek wagi, wypadającą i matową sierść, zahamowanie wzrostu, opuchnięty i wzdęty brzuch, zaparcia, biegunki czy wymioty… niestety pasożytami może zarazić się również człowiek. Jeśli mamy w domu kilka zwierząt, zawsze odrobaczamy jednocześnie wszystkie.

Zdrowy pies to szczęśliwy pies i jego opiekun !  Zatem dużo zdrowia życzymy i sporadycznych wizyt u weterynarza 😉  Bo w zdrowym ciele zdrowy duch ;-))

Udostępnij:

zobacz także