PSI BLOG

Solidna porcja eksperckiej wiedzy o psach, którą dzielą się z nami najlepsi specjaliści – dietetycy i weterynarze.

dogway pies husky blog
22 lipca 2019

PIES W SŁUŻBIE CZŁOWIEKOWI


Pies to najlepszy przyjaciel człowieka – to powiedzenie czasem wykracza poza swoją formę. Tak jest, gdy pies z narażeniem własnego zdrowia poświęca się, aby człowiek mógł żyć.

Pies strażak!

Trochę historii… psy oficjalnie pracują w Polsce z ratownikami od ponad dwudziestu lat, były na misjach ratowniczych w Nepalu, Pakistanie i na Haiti, co roku pomagają kilkanaście razy w poszukiwaniu osób zaginionych. Pierwszą grupą poszukiwawczą z psami była grupa Polskiego Czerwonego Krzyża na Wybrzeżu, wtedy też zainicjowano postanie grupy ratowniczej z udziałem psów przy Państwowej Straży Pożarnej i wówczas pierwsze psy ratownicze pojawiły się w jednostce PSP w Nowym Sączu, miesiąc później w Gdańsku.

Tak było, a jak jest? Aktualnie w Polsce psy ratownicze pełnią służbę w kilku jednostkach ratowniczo – gaśniczych o specjalizacji poszukiwawczo – ratowniczej, także w jednostkach Ochotniczych Straży Pożarnych oraz w cywilnych stowarzyszeniach. Udział psa w ratowaniu życia ludzkiego jest ogromny i nie do przecenienia, pracuje on między innymi w gruzowiskach szukając zasypanych ludzi oraz przy osuwiskach ziemnych i kamiennych, także szukając ludzi zaginionych w lasach i obszarach trudno dostępnych.

Nie wszystkie psy nadają się do pracy w służbach ratowniczych. Tylko niektóre rasy psów są przysposabiane do pełnienia funkcji ratowniczych. Psy wyszkolone w tym celu ratują ludzi z pożarów, powodzi, śnieżnych lawin i innych ciężkich kataklizmów i żywiołów, często narażając zdrowie i życie. Międzynarodowy Dzień Psa Ratowniczego obchodzimy w Polsce w ostatnią niedzielę kwietnia!

Brawo!

Psy mają wiele zawodów: to lekarze, terapeuci, policjanci, tropiciele – detektywi, również mundurowi. Istnieje również podział specjalności psów w ratownictwie jak:

Psy lawinowe – do przeszukiwania śniegu i ziemi pod którą mogą znajdować się ludzie

Psy terenowe – do przeszukiwania otwartych terenów (na przykład lasów i łąk), a także trudno dostępnych miejsc

Psy gruzowe tj. gruzowiskowe – do przeszukiwania miejsc po katastrofach i wybuchach, do poszukiwania ludzi zasypanych pod gruzami lub osuwiskami ziemnymi i kamiennymi

Psy wodne – do poszukiwania osób utopionych, ale także do holowania ludzi i sprzętu pływającego

Psy tropiące – do tropienia po śladach osoby poszukiwanej

Psy na zwłoki – do poszukiwania osób nieżywych

Pies policjant – dumnie brzmi prawda?

Niesamowicie silnie wyostrzony węch pomaga w tropieniu przestępców, narkotyków, znajdowaniu zaginionych ludzi często ofiar przestępstw, przedmiotów, ale również substancji wybuchowych, łatwopalnych czy żrących. Pies razem z funkcjonariuszem policji patroluje nasze osiedla i ulice, znajduje w wodzie zaginionych nawet wiele lat temu, nikt tak jak pies z tym zadaniem nie poradziłby sobie lepiej. Jest w stanie zlokalizować nawet człowieka będącego pod wpływem narkotyków, nawet gdy ten użyje środków zapachowych – maskujących. Często widujemy psy tropiące na lotniskach czy przejściach granicznych, gdzie psi węch działa niezawodnie i skutecznie wykrywa sprawców przestępstw.

Pies w WOPR, czyli ratunek w wodzie.

Psy pracujące w Wodnym Ochotniczym Pogotowiu Ratunkowym kwalifikują się spośród ras psów tzw. dowodnych, między innymi są to Nowofundlandy, Landseery i Labradory.

Każdy pies, który chce zostać w przyszłości samodzielnym ratownikiem, musi przejść serię testów oraz szkoleń przygotowawczych. W trakcie szkolenia nabywa nowe umiejętności i wspina się po pewnego rodzaju drabinie awansu. Każdy pies będący ratownikiem WOPR-u posiada imienną  legitymację „służbową”, w której to znajdują się wszelkie informacje dotyczące jego stanu zdrowia, predyspozycji zawodowych oraz uprawnień do pełnienia funkcji ratowniczych.

Taki psi ratownik sprawdzi się w wielu sytuacjach, dlatego też zwierzęta te uznawane są za bardzo pracowite i wszechstronne psy – pracujące. Ich miłość do ludzi, zaangażowanie, chęć pomocy i wrodzona potrzeba do zawierania bliższych znajomości sprawiają, że szybko zyskują zaufanie. Ma niezwykłą siłę wręcz ,,nieludzką” i z taką energią i siłą udaje się corocznie ratować dziesiątki ludzkich istnień…woda jest niebezpieczna.

Pies – terapeuta.

Dogoterapia to zgodny z naturą sposób, aby z psią pomocą rozpocząć czasami żmudne i trudne ćwiczenia rehabilitacyjne, dzieci szczególnie nie lubią nudnych i powtarzalnych czynności, z psem jest radośniej, milej, pies odwzajemni ciepły gest i jeszcze poliże w policzek. Na tej wzajemnej relacji korzysta zarówno podopieczny szkrab jak i pies terapeuta, wszyscy będą zadowoleni 😉

Pies przewodnik – jest oczami osoby niewidomej.

Rola psa – przewodnika jest związana z licznymi cechami, którymi musi się wykazać i jakie musi posiadać. Część z nich można osiągnąć w trakcie żmudnego treningu, jednak niektóre są silnie wpisane w zdolności określonych ras. W Polsce najczęściej przewodnikami osób niewidomych są labradory, to najliczniejsza psia rasa. Wybór jest związany przede wszystkim z ich predyspozycjami, umiejętnością zapamiętywania oraz szybkiego uczenia się, a także z możliwością łatwego przystosowywania się do nowych opiekunów. Jednak żeby zostać takim przewodnikiem pies odbywa dwuletnie szkolenie, które rozpoczyna się już od narodzin zwierzaka, kiedy to wyselekcjonowane szczeniaki trafiają do rodzin zastępczych. Tam przez pół roku uczą się funkcjonowania w mieście, jeżdżą środkami transportu miejskiego, poznają nowe odgłosy, zapachy oraz oswajają się z widokiem ludzi i innych zwierząt. Lista oczekiwań i wymogów  jest długa, ponieważ wybór odpowiedniego kandydata ma wpływ na dalsze szkolenie. Zakwalifikowany przyszły przewodnik trafia następie do ośrodka szkoleniowego, gdzie jest trenowany przez kolejne osiem miesięcy.

Po intensywnym szkoleniu i treningu pies przewodnik jest wsparciem i pomocą tylko dla osób, które zupełnie nie widzą, ponieważ ich zachowania są całkowicie powtarzalne. Co potrafi, a o czym nie zawsze wiemy: potrafi prowadząc swojego podopiecznego omijać przeszkody leżące jak i również te znajdujące się na wysokości głowy prowadzonej osoby, znajdzie wolną ławkę na odpoczynek w parku, zatrzyma się i zasygnalizuje przeszkodę jak krawężnik, jeśli zbliża się samochód nie pozwoli swemu panu przejść na drugą stronę ulicy. Ma bardzo dobrze wyuczony węch, słuch i zmysł orientacji, doprowadzi do schodów, do sklepu czy do domu.

Te zachowania są wyuczone, dlatego ważne jest ciągłe kontrolowanie i sprawdzanie przez właściciela.

Pies – ratownik górski.

Każdy z nas w górach może potrzebować pomocy. Wtedy niezastąpione w walce o nasze zdrowie i życie jest działanie ratowników GOPR oraz ich czworonożnych pomocników. Nie każdy szlak kończy się na szczycie…każdego roku ratownicy 200 razy wyruszają na różnego rodzaju akcje poszukiwawcze. Średnio 60 razy w roku na ratunek ruszają psy ratownicze Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego, a ok 90 proc. akcji, w których biorą udział  psi ratownicy, kończy się sukcesem.

Pierwszą rasą psów wykorzystywaną w ratownictwie górskim były bernardyny z Przełęczy Św. Bernarda, jednak budową nie przypominały dzisiejszych bernardynów. Najbardziej znany to Barry, urodzony w 1800 roku który uratował blisko kilkadziesiąt osób. Podczas ciężkiej pogody wypuszczano psich ratowników na szlaki wyposażone w charakterystyczne baryłeczki z rumem oraz w szorki zaopatrzone w koszyk na żywność i kocyk. Pies znajdujący zaginionego  dawał odnalezionemu człowiekowi szanse na przeżycie.

Pies to niestrudzony i niezmordowany  pomocnik. Jest dwa razy szybszy od człowieka. Na lawinisku wykonuje pracę 5–6 ratowników przy czym w trzydzieści min. jest w stanie przeszukać teren, który ok  dwudziestu ludzi sprawdzałoby cztery godziny. Pies potrafi odnaleźć człowieka przykrytego nawet 6-metrową warstwą śniegu. Jest bardzo silny i zdeterminowany… A dobrze wyszkolony pies ratowniczy zwiększa szansę odnalezienia zaginionego w górach nawet o 70 proc. Szkolenie takiego psa jest wieloletnie.. wymagające i nigdy nie kończące się. Pies uczony jest stale posłuszeństwa, a ich sprawność psychofizyczna kształtowana jest przy pomocy treningów odbywających się na specjalistycznych torach przeszkód w bardzo trudnych i różnych warunkach, także tych żywiołowych i niebezpiecznych. Pies i przewodnik są niestety bardzo często narażeni na różnego rodzaju kontuzje i wypadki, dlatego tak ważne jest dla nich zaplecze profilaktyczne i medyczne oraz jakość sprzętu, na jakim pracują, ma to przełożenie na skutki i owocne zakończenie akcji…życie ludzkie – nie ma nic ważniejszego i cennego aniżeli nasze istnienie.

Cytując słowa ,,Pies jest jedyną istotą na świecie, która będzie cię kochać bardziej niż samą siebie’’ – Josh Billings;  zawieramy wszystko co piękne, prawdziwe, szczere i dobre.

 

zdjęcie dzięki uprzejmości Gdańskiej Sekcji Psów Ratowniczych

Udostępnij:

zobacz także