PSI BLOG

Solidna porcja eksperckiej wiedzy o psach, którą dzielą się z nami najlepsi specjaliści – dietetycy i weterynarze.

dogway pies husky blog
18 listopada 2019

Poznaj psa: SAMOYED


Rasą Samoyed rozpoczynamy ciekawy cykl poświęcony rasom psów, tych egzotycznych i tych bardziej popularnych.

Dziś bierzemy ,,na tapetę’’  psy rasy Samoyed.

Jest to bardzo stara rasa polarna, której nie można odmówić piękna i uroku. Psy tej rasy od wielu setek lat towarzyszyły plemieniu Samojedów, żyjących w Rosji i na Syberii, gdzie były psami nie tylko zaprzęgowymi, ale także myśliwskimi. Miały wstęp do ludzkich namiotów dlatego, że bardzo często ogrzewały swych opiekunów. W końcu XIX wieku zostały przywiezione do Europy, gdzie z biegiem czasu zyskiwały popularność ze względu na śnieżnobiałą sierść.

Rasa ta należy do grupy szpiców północnych, będących psami zaprzęgowymi, tak jak: siberian husky, alaskan malamute i pies grenlandzki. Od wieków były one wykorzystywane do ciągnięcia sań, pilnowania dobytku, a także polowania na morsy i niedźwiedzie.

Samoyed to bardzo masywny pies o średniej wielkości i budowie szpica. Wysokość w kłębie wynosi około pięćdziesiąt siedem centymetrów u psów i około pięćdziesiąt trzy centymetry u suk. Waga samojeda, w zależności od płci waha się między 20-30 kg. Kończyny są mocne i umięśnione, dość szerokie i muskularne.

 

Trochę o ludności Samoyed i nich dawnej historii.

Ludność Samoyede stanowiły azjatyckie grupy o koczowniczej tradycji i prawdopodobnie Mongoloidzkiego pochodzenia. Ludy Samoyede fizycznie odznaczały się niskim wzrostem, żółtawo białą skórą, wysokimi kośćmi policzkowymi i prostymi lub zapadniętymi nosami. Tworzyli struktury społeczne złożone ze wspólnych polowań, opieki nad dziećmi, przynoszeniu żywności dla tych, którzy nie mogli polować. Wspólnie troszczono się o rannych, wspólnie przechowywano żywność. Czas również spędzali wspólnie, stadnie i rodzinni. Komunikacja składała się z języka werbalnego i języka ciała. Polowali praktycznie na samych dużych roślinożerców i zajmowali się rybołówstwem. Obecnie żyje mniej niż 50 tys. Samoyedów, mówią głównie po rosyjsku lub turecku. Te zasadniczo dwie grupy są określane Nieńcami-Nentsy i Eńcami Entsy.

Dawno dawno temu, ludy Samojedów podczas migracji żyły głównie dzięki polowaniom na renifery w dużych stadach. W tundrze renifer stanowił główne źródło pożywienia. Z czasem Samoyede stopniowo zmieniali się z myśliwych i zbieraczy w pasterzy, ponieważ udało im się prawdopodobnie udomowienie reniferów. Pomimo tego, Samoyede wraz ze swoimi reniferami, nadal przemieszczali się trudnymi szlakami migracji z tundry do lasu i ziem. Renifery zużywały duże ilości mchu reniferowego, dlatego musiały przemieszczać się po terenach, gdzie występował mech.

Samoyedowie przestawili się z polowania na renifery na swego rodzaju hodowlę  reniferów. Rftenifer był  wtedy symbolem bogactwa i wysokiego  statusu społecznego.

Ludy Samoyede miały swoje białe rasy psów zwanych Bjelkiers i znane były z tego, że   są stosunkowo nietknięte przez praktyki hodowlane ludzi i najłatwiejsze do powielenia. Są bardzo zbliżone do swoich dzikich przodków – wilka, niczym pierwsze psy, które w epoce polodowcowej zaczęły żyć z ludźmi. Ludzie zaczęli wykorzystywać psy do polowań, zaprzęgów i wypasania stad zwierząt służących człowiekowi.

Anatomia psa rasy Samoyed:

Fizycznie Samoyed jest najbardziej efektowną z nordyckich ras. Ma najbardziej obfitą, dwuwarstwową szatę wśród szat psów północy. Występuje w kolorze biały, kremowym, biało-biszkoptowym, niekiedy jest całkowicie biszkoptowy. Dłuższy włos okrywowy jest odporny na wodę i ziemię. Śnieg nie gromadzi się na szacie Samoyeda, a pies łatwo może go z siebie zrzucić. Włos okrywowy powinien być twardy, sztywny i stojący. Podszerstek jest wełnisty i zimą tak gęsty, że ciężko dostać się palcem do skóry. Wiosną Samoyed zrzuca swój gęsty podszerstek. Ludzie często porównują go strukturą do owczej wełny i z powodzeniem przędą. Zarówno kiedyś jak i obecnie wykorzystuje się ją na ubrania. Sierść na „psi” zapach.

Ma głęboko brązowe oczy o kształcie migdała, szeroko rozstawione, powieki ma idealnie czarne. Łapy są szerokie, palce rozłożone niczym budowa śnieżnej rakiety. Między palcami rośnie gęsty włos, zapobiegający gromadzeniu się lodu i zwiększający przyczepność na śliskich powierzchniach. Zakrzywiony ogon służy do przykrywania nosa, podczas ekstremalnego zimna, gdzie działa jako filtr wstępny do ogrzania i nawilżania powietrza, które jest wdychane. Klatka piersiowa jest złożona w kształcie litery V,  w celu wzmocnienia muskulatury. Szkielet jest znacznie cięższy niż można się spodziewać po psie tych rozmiarów, w celu wsparcia mięśni, które dają mu siłę do ciągnięcia ciężkich ładunków. Jednak rozmiar pozwala mu być zwinnym i zwrotnym.

A jaki Samoyed jest dziś?

Obecnie prawie każdy Samoyed ma przodków, którzy byli wykorzystywani do odkrywania Arktyki i Antarktydy. To pies najbardziej z ras północnych skupiony na człowieku potrzebuje bliskiego z nim kontaktu. Jest  również mistrzem unikania konfliktów z innymi psami. Jest niezwykle wesoły, towarzyski, pozbawiony agresji i bardzo pogodny.

Samojeda nazywa się uśmiechniętym psem północy, kąciki jego warg są lekko uniesione, co wraz z ciemnym pigmentem i nieco skośnym osadzeniem oczu daje charakterystyczny wyraz pyska, jakby ciągle był w uśmiechu. To psiak bardzo przyjacielski, który potrzebuje bliskiego kontaktu ze swoim opiekunem. Gorzej znosi przymus fizyczny, niesprawiedliwe i oschłe traktowanie oraz ostry ton głosu. Może się łatwo przestraszyć, będzie potem zlękniony i nawet w odwecie coś nam zmajstruje w ramach psikusa.

Świetnie dogaduje się z dziećmi, bardzo cierpliwy, chętny do zabawy, a rola milusiej przytulanki  bardzo mu odpowiada, co nie zmienia faktu, że wymaga odpowiedniego traktowania i obchodzenia z nim. Ma bardzo dobrze rozwinięty instynkt łowiecki, zwierzynę wyczuwa na kilometr! Psiaki tej rasy jak we włoskiej rodzinie! Są  hałaśliwe, ich szczekanie przypomina dźwięk tłuczonego szkła i niestety nie wszyscy to znoszą cierpliwie i tolerują, a psy-suczki zwykle są bardziej głośne i żywotne od samców, to też wskazówka przed kupnem. Jakie ma wymagania? Ruch, ruch i dużo swobody, jednak nie wymaga bardzo intensywnych treningów jak psy zaprzęgowe, lubi się wyhasać, dobrze znosi życie w mieście, łatwo się aklimatyzuje, jest żywiołowy i aktywny, nie znosi sytuacji konfliktowych i z każdym lubi żyć w zgodzie.

Idealny pies do roli przyjaciela rodziny i kompana na wszelkie niepogody i pogody życiowe.

Samoyed charakteryzuje się dużą odpornością na warunki atmosferyczne. Długość jego życia wynosi około dziewięciu-jedenastu lat, a dorosłość osiąga w wieku półtora roku. Rasa ta należy do bardzo inteligentnych, a jednocześnie niezależnych i silnych osobowości. W stosunku do ludzi jest niesłychanie łagodny i przyjazny, a ze względu na swój charakterystyczny wygląd może paść ofiarą złodziei, niestey takie sytuacje miały w ostatnim czasie kilka razy miejsce.

Żywienie.

Sposób żywienia samojeda zależy przede wszystkim od jego wieku i trybu psiego życia. Pamiętajmy, że bardziej aktywne psy będą wymagały wysokoenergetycznej karmy, która dostarczy im odpowiedniej dawki energii na zabawy, figle i długodystansowe zabawy na świeżym powietrzu. Starszym psom starajmy się racjonalnie i mądrze dawkować jedzenie, szczególnie ze względu na fakt, iż rasa ta ma niemałe predyspozycje do nadwagi, zwłaszcza w okresie późnej dojrzałości. Przemiana materii w wieku starszym działa wolniej i stąd też możliwy przyrost wagi, zadbajmy też o stosowną dawkę ruchu i gimnastyki. Największą ozdobą samoyeda jest jego piękne, puszyste i lśniące futro, stąd też w sklepach olbrzymi wybór kosmetyków i wzbogacanie diety suplementami, które możemy oczywiście w konsultacji w weterynarzem podawać i cieszyć się pięknym okryciem z imponującym połyskiem.

Samoyedy, jako rasa, która do naszych czasów zachowała się w niemal pierwotnej wersji, cieszy się na ogół dobrym zdrowiem, raczej odporna na częste choroby. Za to gorzej od innych znoszą upały, są również zdecydowanie głośnymi domownikami, lubią gdy coś się dzieje i wtedy ,, zabierają głos’’ co może być uciążliwe dla sąsiadów.

Psy tej rasy także obficie linieją co w tym okresie szczególnie pamiętajmy zmusza nas do codziennej pielęgnacji z dokładnym wyczesywaniem, aby nie doprowadzić do stanów zapalnych skóry.

Psy rasy samoyed to ,,towar luksusowy” i  należą do jednych z najdroższych ras. Trudno temu zaprzeczyć i dziwić się, ponieważ ich zjawiskowy wygląd sprawiających wręcz wrażenie pluszowych maskotek powoduje, że są to psy niezwykle pożądane, niektórzy skłonni są zapłacić olbrzymie wręcz kwoty za ich posiadanie.

Idealny dla rodziny z dziećmi, świetnie się zasymiluje i ,,dogada” z naszymi pociechami, zero agresji i mnóstwo cierpliwości i energii, delikatny, czuły i bardzo wyrozumiały, cóż więcej potrzeba?

Samoyed zyskuje coraz większą popularność i sympatię w Polsce jak i poza granicami wspaniały kandydat na członka rodziny!

Udostępnij:

zobacz także